Archive for Xaneiro, 2008
O outro dia deu-me por baixar os filmes que mais me gostam e que por causas do destino nom tinha no meu computador. Empecei pola de Snatch Stealin' Stones and Breakin' Bones (2000). Quantas lembranzas tenho desta obra mestra ghagha. Alomenos a vim seis veces.
"É bom que pese... O peso da seguridade... Se falha podes usa-la pra pegar-lhe."
Outro que adoro é Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) do mesmo diretor, Guy Ritchie. E nestas acordei-me de que actua Vinnie Jones. E quem caralho é Vinnie Jones? diredes e eu responderei: Vinnie Jones foi um jogador galês de futebol (que fora capitam da selecçom nacional dese pais) e agora adíca-se a interpretaçom. Pois este filme do que vos falo foi o seu primeiro trabalho. Nel fizo de Chris, um cobrador de pagos atrasados de Harry "O machado".
"[...] Seguem a ser putas armas e seguem a disparar putas balas."
Vinnie Jones jogou pra varios equipos conhecidos da Premier League nas décadas dos oitenta e noventa como o Leeds ou o Chelsea, mais umha das cousas polas que é lembrado é por umha ranhada da colhoada a Paul Gascoigne quando este último jogaba no Newcastle.
Adoro a face de mala hostia de Vinnie mentres lhe toca o caralho ghagha.
Nom para de soar: Hundred Mile High City de Ocean Colour Scene.
chuzame - 
Sabia que nom te esquecias de nós. Que havia algumha razom.
Gracinhas pola carta:
A la atención de la Familia Celeste:
Hola Celtistas soy Pinto, lamento muchísimo no haberme podido dirigir antes a todos vosotros. Tenía una deuda pendiente con la afición que tanto me ha dado y a la que tengo tanto que agradecer y he aprovechado este momento para saldarla y no dejar que transcurriera mas tiempo.
Quien bien me conoce sabe que soy una persona reservada y poco dada a los medios de comunicación, por eso se me ocurrió la idea de realizar una carta personal dirigida solo y exclusivamente al Celtismo y al sentimiento que este desprende. La razón por la cual no he podido despedirme de la mejor manera que me hubiera gustado, fue por la sencilla razón de que todo ocurrió de un modo muy rápido y con algún que otro contratiempo que hicieron modificar los planes que en un principio tenía en mente realizar si mi marcha se concretara.
También pensé que despedirme de vosotros de manera oficial sería un error, puesto que en un principio mi incorporación al FC Barcelona es en calidad de cedido. Bien es cierto que el FC Barcelona posee una opción que podría hacer efectiva a final de temporada para poder hacerse de manera definitiva con mis servicios. Al margen de lo que ocurra o deje de ocurrir, sentía la necesidad de expresaros la enorme gratitud que siento hacia todos y cada uno de vosotros.
Nueve años y medio se dicen pronto, pero entre ese periodo de tiempo hemos compartido grandes alegrías y grandes penas, risas y llantos, tardes de gloria y de tristeza... son tantas las emociones que he vivido junto a vosotros que me he contagiado de ese sentimiento al que todos llamamos Celtismo. Hoy por hoy, vaya donde vaya y esté donde esté, siempre estaré eternamente agradecido por todo el cariño que he recibido ya no solo en Vigo, sino en todos los lugares que he ido y que he encontrado a un Celtista.
Siempre estaréis en mi corazón.
GRACIAS.
José Manuel Pinto Colorado.
chuzame - Há tempos nos que te sentes estranho, a tua cabeça nom funciona de jeito normal. Miras um filme e perdes o argumento. Como lhe passava a Sammy Jankis. Che contei a história de Sammy Jankis? Sammy podia pensar perfeitamente mais nom creava lembranças novas, só lembrava as cousas durante dous minutos. O mais incrível era que ainda que nom podia seguer o argumento dumha série da TV, podia fazer outras cousas mais complicadas, sempre que as aprendera antes do acidente.
Eu tenho umha soluçom melhor pra o problema da memória. Emprego os costumes e a rotina pra poder vivir.
Passarom duas semanas dende o acidente. Ainda que as vegadas duvido do tempo que levo neste estado.
Escoitando: I Might Be Wrong, Amnesiac, 2001. Radiohead.
chuzame - 










